سلام

من نفیسه مطلق هستم متولد بهمن 1359. سال 77 در مقطع کارشناسی روزنامه نگاری وارد دانشگاه علامه طباطبایی شدم. ترم اول، فعالیتم را به عنوان خبرنگار ِ کار آموز در روزنامه ها آغاز کردم. اولین دوره ی ریاست جمهوری آقای خاتمی بود و بازار مطبوعات تازه تاسیس گرم. از اقبال بلندم با سرویس عکس روزنامه ی صبح امروز آشنا شدم. دوستانی که با عکس های فوق العاده شان دنیای جدیدی را به من معرفی کردند: مجید سعیدی ، حسن سربخشیان ، محسن راستانی.

بدین ترتیب من که با رویای نوشتن پا به مطبوعات گذاشته بودم ابزاری به مراتب موثرتر برای  ثبت آنچه از ذهنم می گذشت یافتم. کارم را با یک دوربین  Canon AE1 شروع کردم و بعد با EOS600 و EOS 10D ادامه دادم. همچنان از طرفداران پروپاقرص محصولات این کمپانی هستم.

من نیز مانند سایر دوستانم با توقیف یک روزنامه و گشایش دیگری لیست بلند بالایی را طی تنها 5 سال در پرونده کاریم ثبت کرده ام. روزنامه های گزارش روز، مشارکت، جام جم، حیات نو، بهار و همشهری محله. مجلات دنیای اقتصاد ، صنعت هوشمند ، دانشگر و سروش جوان. البته چند ماهی نیز با سایت قلم سبز و خبرگزاری ایلنا همکاری کردم.

سال 83 به اتفاق همسرم (علیرضا) برای ادامه ی تحصیل، یا بهتر بگویم به بهانه ی ادامه ی تحصیل، به کشور مالزی کوچ کردیم و اکنون پس از پایان دوره ی کارشناسی ارشد روزنامه نگاری، مشغول تحصیل در مقطع دکترای رشته ی ارتباطات جمعی دانشگاه UPM مالزی هستم.

شرکت در چند پروژه بزرگ عکاسی دانشگاه، دو ترم تدریس عکاسی خبری و فتوشاب به عنوان کمک استاد، برگزاری دو دوره ی آموزش عکاسیِ خبری در خبرگزاری Bernama و ترجمه و انتشار مطالبی در مورد عکاسی در دو سایت همشهری آنلاین و عکاسی دات کام از جمله فعالیت های ست که در مدت اقامتم در مالزی انجام شده است.

وبلاگی که اکنون مهمانش هستید از مهرماه 81 با محوریت عکس و  عکاسی آغاز به کار کرده و از سال گذشته(86) تمرکز بیشتری بر روی پروژه ی عکاسی ام داشته است.  این پروژه، مجموعه عکس های مستندی ست از آداب و رسوم مذهبیِ مسلمانان، بودایی ها، مسیحی ها و هندوهای کشور مالزی که از بدو تولد تا مرگ را شامل می شود.

برای بهبود این مجموعه سراپا مشتاق شنیدن نظرات و انتقادات شما دوستان هستم.

"به سان رود که در نشیب دره سر به سنگ می زند

 رونده باش

امید هیچ معجزی ز مرده نیست

 زنده باش"

(ابتهاج)